>>>ปีเมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ขึ้นไม่นาน นายเชื้อ ชนานพ อพยพครอบครัวมาอยู่จังหวัดชลบุรี บ้านเกิด ญี่ปุ่นบุกไทย ทหารเพื่อนเก่าชื่อนายบุญส่ง แก้วไพฑูรย์ วิเคราะห์กันว่า ในช่วงสงครามโลกนี้ ต้องขาดแคลนเครื่องอุปโภค บริโภคแน่นอน จึงร่วมกันลงทุนตั้งโรงงานน้ำตาลทรายขาว ชื่อ "บุญส่งนพรัตน์" ตั้งโรงงานอยู่ ณ ตำบลห้วยกะปิ อำเภอบางปลาสร้อย จังหวัดชลบุรี ผลิตน้ำตาลทรายขาวได้วันละ 12-14 กระสอบ นำออกจำหน่ายได้กำไรดีมาก

>>>บริษัท บุญส่งนพรัตน์ จำกัด สำนักงานตั้งอยู่เลขที่ 289-291 ถนนเจริญกรุง (ใต้สี่แยก เอส.เอ.บี) ตำบลป้อมปราบ จังหวัดพระนคร

>>>บริษัทนี้ จดทะเบียนเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2489 ทุนจดทะเบียน 1.8 ล้านบาท แบ่งเป็น 3,000 หุ้น ๆ ละ 600 บาท ผู้ก่อตั้งคือ นายบุญส่ง แก้วไพฑูรย์ นางบัว แก้วไพฑูรย์ และนาย เกษม แก้วไพฑูรย์ กับ นายเชื้อ ชนานพ และ นางรัตนา ชนานพ

>>>ระหว่างสงคราม กิจการน้ำตาลได้กำไรดี พอหลังสงคราม ราคาน้ำตาลตกต่ำลง และมีโรงงานน้ำตาลเกิดขึ้นมากมาย นายเชื้อ ชนานพ เห็นว่า ที่ตั้งโรงงานไม่เหมาะสม เนื่องจากอยู่ไกลแหล่งวัตถุเชื้อเพลิง ทำให้ต้นทุนสูง จึงได้ย้ายโรงงานไปตั้งที่ อำเภอบางพระ จ. ชลบุรี พร้อมขยายกำลังการผลิตเป็นวันละ 300-400 กระสอบ เปลี่ยนชื่อเป็น " บริษัทน้ำตาลทรายอ่างหิน จำกัด" สำนักงานใหญ่ อยู่เลขที่ 73 ถนนกรุงเทพ-สมุทรปราการ ต.บางกะปิ อ.พระโขนง จ.พระนคร

>>>28 ม.ค.2492 ได้ย้ายสำนักงานไปที่ เลขที่ 2 ถนนเพลินจิตต์ ซอยสมคิด ต.ลุมพินี อ. ปทุมวัน จ. พระนคร

28 มี.ค.2494 ได้ย้ายสำนักงานไป เลขที่ 13-15 ถนน มหาพฤฒาราม ต.มหาพฤฒาราม อ. บางรัก จ.พระนคร

>>>พ.ศ.2495-97 นายเชื้อ ชนานพ ได้เข้ามาคลุกคลีในวงการน้ำตาลระดับสูง พร้อมเป็นกรรมการใน บริษัท อุตสาหกรรมน้ำตาลแห่งประเทศไทย จำกัด ร่วมกับจอมพลผิณ ชุณหะวัณ รองนายกรัฐมนตรี จึงทำให้มีความรู้ ประสบการณ์ และ เกิดความมั่นใจในอุตสาหกรรมนี้เป็นอย่างมาก

>>>การแข่งขันบังคับให้นายเชื้อ ชนานพ ต้องเพิ่มทุนในต้นปี 2498 พร้อมขยายกำลังการผลิตของโรงงานอีก โดยจัดซื้อที่ดินเพิ่ม 16 ไร่เศษ ขยายโรงงาน จนเต็มพื้นที่ พร้อมเปลี่ยนชื่อโรงงานเป็น "บริษัทอุตสาหกรรมน้ำตาลทราย บางพระ จำกัด" การขยายโรงงานมิได้ทำให้โรงงานมีกำไรแต่อย่างใด กลับต้องเผชิญกับการขาดทุน นายบุญส่ง แก้วไพฑูรย์ จึงขอถอนตัว ขายทรัพย์สินให้ นายเชื้อ ชนานพ รับผิดชอบโรงงานน้ำตาลแต่ผู้เดียว

>>>นายเชื้อ ชนานพ รับซื้อไว้พร้อมขยาย และปรับปรุงกิจการให้ทันสมัยขึ้น กำลังผลิตเป็น 600-700 กระสอบต่อวัน มีพนักงานกว่า 100 ครอบครัว และ เปลี่ยนชื่อเป็น "บริษัท รัตนาอุตสาหกรรม จำกัด" มีนางรัตนา ชนานพ เป็นผู้บริหารงาน ซึ่งระยะแรกก็ผ่านเหตุการณ์ยุ่งยากไปได้ระยะหนึ่ง

>>>26 พ.ย. 2501 ได้เพิ่มทุน 3 ล้านบาท 3,000 หุ้น ๆ ละ 1,000 บาท พร้อมเปลี่ยน
แปลงกรรมการ (1) นายประสิทธิ์ การุณยวณิช (2) นายเชื้อ ชนานพ (3) นางรัตนา ชนานพ (4) นายวิทยา วรรณดิษฐ์ (5) นายอำพณ ศิลป์ประสิทธิ์ (6) นางอัจฉรา มกรานนท์ (7) นางสะคราญ การุณยวณิช

>>>โรงงานน้ำตาลของ นายเชื้อ ชนานพ ช่วงปี 2504/05 มีกำลังการผลิต 664.67 ตันอ้อยต่อวัน ผลิตน้ำตาลได้ ในช่วงปีการผลิต 2504/05 ผลิตน้ำตาลทรายขาว ได้จำนวน 27,020 กระสอบ และ 3 ปีต่อมาผลิตน้ำตาลทรายขาว ได้ 15,400 กระสอบ , 32,610 กระสอบ และ 31,667 กระสอบ ตามลำดับ โรงงานแห่งนี้ได้หยุดทำการผลิตตั้งแต่ ปี 2508/09 เป็นต้นมา

>>>อุตสาหกรรมน้ำตาลของไทย ช่วงปี 2507/08 ถึงปี 2510/11 เป็นช่วงวิกฤติในตลาดโลกและมีความสับสนไม่แน่นอนหลายประการภายในประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านนโยบาย สิ่งเหล่านี้ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้ประกอบการจำนวนมาก รวมทั้ง บริษัท รัตนาอุตสาหกรรม จำกัด ของนายเชื้อ ชนานพด้วย

>>>ความผันผวนเริ่มต้นเมื่อปลายปี 2506 คิวบาประเทศผู้ผลิตและผู้ส่งออกรายใหญ่ที่สุดของโลก ประสบพายุสลาตัน ฟลอร่าเข้ากระหน่ำ ทำลายอ้อยและการผลิตน้ำตาลอย่างมาก ผลผลิตลดลง ตลาดน้ำตาลในลอนดอน มีราคาพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว สู่ระดับ ตันละ 100 ปอนด์ ในเดือน ตุลาคม 2506 ทั้ง ๆ ที่ในภาวะปกติอยู่ในระดับประมาณ 30 ปอนด์ ปีต่อมา 2507/08 ผู้ผลิตน้ำตาลของโลกตอบรับทันที โดยหันมาขยายการผลิตเป็นการใหญ่ ส่งผลต่อเนื่อง ในปี 2507 และ 2508

>>>เมื่อเดือน ธันวาคม 2506 ราคาตันละ 87-89 ปอนด์ ปี 2507 เดือน มีนาคม เหลือ 73 ปอนด์ เมษายน 65 ปอนด์ มิถุนายน 50 ปอนด์ ธันวาคม 26 ปอนด์ ปี 2508 ยิ่งทรุดหนักลงไปอีก เดือนกุมภาพันธ์ เหลือ 23 ปอนด์ พฤษภาคม 22.50 ปอนด์ และกันยายน เหลือเพียง 17.75 ปอนด์

>>>ผู้ประกอบการโรงงานน้ำตาล ของไทย ปรับตัวต่อราคาที่สูงขึ้นปลายปี 2506 ด้วยการขยายการผลิตอย่างมหาศาล โรงงานบางโรงซึ่งธนาคารไปควบคุมกิจการไปแล้ว มีผู้มาขอเช่า หรือขอซื้อเพื่อเปิดกิจการใหม่ โรงงานไม่มีลูกหีบ ขออนุญาตทางราชการให้ติดตั้งลูกหีบ และเพิ่มกำลังการผลิตเป็นทวีคูณ เกิดการรวมใบอนุญาต ตั้งโรงงานน้ำตาล และปรับกำลังการผลิตให้สูงขึ้น

>>>ปี 2505/06 โรงงานน้ำตาลที่มีลูกหีบ มีกำลังการผลิต รวมกันวันละ 19,650 ตันได้ เพิ่มขึ้นเป็น 20,650 ตัน/วัน ในปี 2506/07 และเพิ่มขึ้นเป็น 24,578 ตัน/วันในปี 2507/08

>>>ผลผลิตน้ำตาลปี 2506/07 มีจำนวน 1.679 ล้านกระสอบ ได้เพิ่มขึ้นเป็น 3.199 ล้านกระสอบ ในปี 2507/08 เพิ่มขึ้นถึง ร้อยละ 90.53 ในปีเดียว ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์ไม่น้อย ผลที่ตามมาก็คือ น้ำตาลล้นตลาดอย่างต่อเนื่อง 2-3 ปี

>>>เหตุการณ์ดังกล่าวข้างต้นถูกซ้ำเติมด้วยการปรับเปลี่ยนนโยบายของรัฐ เพราะรัฐมนตรีใหม่ที่เข้ามารับผิดชอบแทน นายบุณย์ เจริญไชย คือพลอากาศโท มุนี มหาสันทนะ เวชยันต์รังสฤษฎ์ และปลัดกระทรวงคนใหม่ นายสะอาด หงส์ยนต์ ได้ปรับเปลี่ยน นโยบายอุตสาหกรรมใหม่ ปล่อยให้เป็นเสรี นักธุรกิจที่ปรับตัวกันไม่ทัน ต้องรับเคราะห์กรรมกันไป

>>>เมื่อราคาน้ำตาลในตลาดตกลงมาต่ำกว่าต้นทุนอย่างมาก นายเชื้อ ชนานพ ได้ตัดสินใจไม่ขาย ยอมเก็บสต๊อกไว้ในโกดัง เพราะหากขายปัญหาขาดทุนมหาศาลทันที หวังรอราคาขึ้นจึงจะขาย

>>>การเก็บน้ำตาลไว้ในที่ซึ่งไม่เหมาะสมนานเกินควร ทำให้น้ำตาลละลายเป็นน้ำเชื่อมเข้มข้น ไม่สามารถจำหน่ายได้ สูญเสียอย่างไม่มีอะไรเหลือเลย ขาดทุนในการนี้เกือบ 60 ล้านบาท ต้องยุบ และ ขายโรงงานน้ำตาล โรงเลื่อย โรงมัน โรงน้ำแข็ง และกิจการอื่น ๆ บางอย่าง มาชดใช้หนี้สิน ขายที่ดินในกรุงเทพฯ ขายทอดตลาดกิจการ ใช้หนี้จนแทบหมดเนื้อหมดตัว และออกไปจากอุตสาหกรรมน้ำตาลอย่างเจ็บปวดที่สุด

>>>ปี 2510/11 ถึง 2511/12 ได้สะสางหนี้สินจนหมด ขณะมีอายุ 70 ปี
" วิกฤติน้ำตาลล้นตลาด ทำให้ขาดทุนป่นปี้ ผมถูกฟ้องถึง 7 คดี ต้องไปขึ้นศาลเกือบทุกวัน มีพรรคพวก เพื่อนฝูงมาบอกให้หนี ๆ ผมไม่หนี ผมไม่ได้คดโกงใคร ที่มันเจ๊ง ก็เจ๊งไปทั่ววงการ คุณรัตนา (ชนานพ) เมียผมเธอก็ทนไม่ไหว ผมปลอบใจเธอแล้ว เพราะผมคิดว่า ต้องมีหนทางแก้ไขได้ แต่ก็ไม่ทันการณ์ เพราะคุณรัตนาจากผมไปก่อนที่จะเห็นผมรอดตัวมาได้อย่างทุกวันนี้ " นี่คือข้อเขียนของนายศุภกิจ นิมมานนรเทพ รองอธิบดีกรมทะเบียนการค้า เขียนถึง นายเชื้อ ชนานพ ในหนังสืออนุสรณ์ งานพระราชทานเพลิงศพของนายเชื้อ ชนานพ เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2540